Kluczem są duże dobowe wahania temperatury ciała zwierzęcia. Poza tym wielbłąd jest bardzo odporny na utratę wody do 20 i ma zdolność produkcji stężonego moczu. Inne adaptacje związane z oszczędną gospodarką wodną dotyczą dużych rozmiarów ciała wielbłąda, a co za tym idzie, korzystnego stosunku jego powierzchni do objętości grubego futra wraz z grubą izolacyjną warstwą tłuszczu utraty wody z tkanek, a nie z krwi, dzięki czemu nie ulega ona zagęszczaniu zdolności do wypijania jednorazowo sporej ilości wody obniżania zawartości wody w powietrzu wydychanym zwierzę osusza i chłodzi powietrze wydychane powietrze zdolności do oddawania bardzo odwodnionego kału odporności erytrocytów na spęcznienie. Więcej na temat adaptacji wielbłądów można znaleźć w podręcznikach: Ciepło a tycie. Zarys termofizjologii zwierząt P. Poczopki oraz w.inny.